هنر عکاسی

قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون کلک، بدون اینکه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یک نقاشی خلق می کنید، در هر همان دم که عکسی را می‌گیرید.

شاتر دوربین عکاسی چیست ، انواع آن

چشم ها را باید شست … جور دیگر باید دید.
یک عکس و تصویر مفاهیم و معانی را طوری بیان می کند که نمی توان آن را با هزاران کلمه و حرف بیان کرد.
پرده ای که با زدن کلید آن به مدت زمان معینی از جلوی فیلم کنار می رفت تا فیلم نور ببیند. بخشی از آن صدای آشنای کلیک که نماد صوتی عکاسی بود مربوط به کار همین پرده بود. اما در دوربین شما دیگر عملاً وجود خارجی ندارد!
برای همین هم دوربین های غیر حرفه ای و موبایل ها اینقدر بی صدا شدند که سازندگان مجبور شدند برای جلوگیری از سوءاستفاده و عکس های یواشکی، صدای کلیک مجازی را حداقل در موبایل ها اجباری کنند!

بد نیست مروری بر انواع شاتر داشته باشیم :

شاتر تیغه ای
شاترهای تیغه ای درون لنز بسیاری از دوربین های قطع متوسط و در همه دوربین های قطع بزرگ قرار دارد. این شاترها از یک سری تیغه یا صفحاتی که بر روی هم قرار گرفته اند تشکیل شده است. وقتی شاتر عمل می کند تیغه ها برای مدت زمان تنظیم شده کاملا باز می مانند.
شاتر کانونی
یک شاتر کانونی همانطور که از نامش پیداست درون بدنه دوربین درست در جلوی تصویر( فیلم) قرار گرفته است ( جایی که تصویر فوکوس شده). این سیستم به طور گسترده ای در دوربین های ۳۵ میلیمتری (slr) و تعداد کمی از دوربین های قطع متوسط به کار رفته است. این سیستم می تواند به دو پرده که یکی باز و دیگری دریچه شاتر را می بندد وصل شده باشد. وقتی سرعت شاتر بالا استفاده می شود، پرده دوم قبل از اینکه پرده اول کاملا باز شود شروع به بسته شدن می کند. در سرعت شاتر بالا شکاف باریکی بر روی صفحه تصویر حرکت می کند. این ویژگی، استفاده از فلش های با سرعت بالا را غیر ممکن می کند. اگر فلش با سرعت شاتر بالا استفاده شود تنها قسمتی از تصویر اکسپوز می شود.
فایده شاترهای کانونی نسبت به شاترهای تیغه ای
سرعت شاتر بالاتر از ۱۰۰۰/۱
لنزها به خاطر اینکه شاتر درون آنها به کار برده نمی شود ارزان تر هستند.
مشکلات
سرعت سینکرونیزاسیون محدود

زمان شاتر ( سرعت شاتر )
زمان شاتر نسبت عکس با اندازه دیافراگم دارد. یعنی هرچه دیافراگم بازتر و نور ورودی بیشتر باشد، زمان نوردهی باید کوتاهتر شود. اعداد شاتر هم مثل دیافراگم استاندارد و در واقع مخرج کسری هستند که صورت آن یک ثانیه است. پس هرچه بزرگتر می شوند نوردهی کمتر می شود. به این شکل : ۱ – ۲ – ۴ – ۸ – ۱۵ – ۳۰ – ۶۰ – ۱۲۵ – ۲۵۰ – ۵۰۰ – ۱۰۰۰ تا ۴۰۰۰البته دوربین های مختلف ممکن است اعداد بینابینی را هم داشته باشند.
علاوه بر این اعداد، دوربین شما ممکن است یک وضعیت دیگر هم داشته باشد به نام Bulb یا اختصاراً B در این وضعیت با فشار دکمه شاتر باز می شود و تا زمانی که دوباره دکمه شاتر را بزنید باز می ماند. این وضعیت مناسب عکسبرداری از مثلاً رعد و برق است، مثل این:
عکاس شاتر را باز کرده و منتظر مانده تا آسمان چندبار برق بزند. البته استفاده از این وضعیت کمی لم دارد که بعدها خواهم گفت.
شاتر رابطه مستقیمی با نوع سوژه شما دارد. اگر از عمه خانم عکس می گیرید نیاز به سرعت بالایی ندارید. سرعت ۶۰ (یک شصتم ثانیه ) کافی است. اما برای عکاسی از خواهر زاده تون که حتماٌ هم به خودتون رفته و یک جا بند نمی شه کمتر از ۲۵۰ رو توصیه نمی کنم.وقتی دوربین را در وضعیت Tv قرار می دهید. به دوربین می فهمانید که می خواهید خودتان سرعت عکاسی را تعیین کنید. پس دوربین تا حد دستیار شما عقب نشینی می کند و حالا این شمایید که بسته به موقعیت و هدفتون سرعت عکاسی رو تعیین می کنید. در مورد این موقعیت ها بعداً در عکاسی عملی بیشتر صحبت خواهیم کرد اینجا فقط کلیاتی از کاربرد تعیین سرعت را می گویم. مثلاً اگر از یک مسابقه اسکی عکس می گیرید ممکن است دو جور عکس بخواهید داشته باشید. عکسی که در آن هم چیز و همه کس ثابتند مثل این:
برای این عکس از سرعت بالا استفاده می کنید مثلاً ۱۰۰۰
یا اینکه می خواهید حرکت سوژه را نشان بدهید مثل این:
در این حالت از سرعت پایینتر استفاده می کنید مثلاً ۶۰ و دوربین را همراه سوژه حرکت می دهید. (البته باید کمی تمرین داشته باشید)
یا مثلاٌ وقتی در طبیعت می خواهید نرمی حرکت آب را نشان بدهید:
در این حالت هم سرعت را در حد ۱۵ پایین می آورید.
یک توضیح هم بدهم و بگذریم. برای سرعت های پایینتر از ۶۰ ترجیحاً و پایینتر از ۳۰ حتماً از سه پایه استفاده کنید.
اول این مطلب گفتم که عکاسی از نظر فنی یعنی به کار گرفتن و بازی کردن با همین دو مفهوم دیافراگم و شاتر. حالا اضافه میکنم از نظر هنری، مبانی عکاسی شامل چیزهای دیگری هم می شود مثل فاصله کانونی که از خواص لنز است .

منبع: http://www.iranakasi.com

  
نویسنده : رضا ; ساعت ٦:۱٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٧/٦