هنر عکاسی

قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون کلک، بدون اینکه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یک نقاشی خلق می کنید، در هر همان دم که عکسی را می‌گیرید.

اساس نظریه رنگها

شناخت رنگها گامی ساده و ضروری برای ترکیب بندی بهتر در عکاسی است. عکاسی مطالعه نور است و نور رنگی است! بنابر این بهتر است که دمای رنگها، چرخه رنگ و کاربردهای آن در عکسهایتان را بهتر بشناسید.

چیزی که دانستن آن برای عکاسی که می‌خواهد این مقاله را بخواند ضروری است این است که بداند نظریه رنگها در نور با رنگهای نقاشی متفاوت است. رنگهای مرسوم اصلی که نقاشان و پرینترها از آن استفاده می‌کنند رنگهای قرمز، آبی و زرد می‌باشند. در حالی که در نور رنگهای اصلی قرمز، آبی و سبز می‌باشد. در نور با ترکیب مساوی این رنگها نور سفید بدست می‌آید، با ترکیب آبی و سبز رنگ فیروزه‌ای داریم و ترکیب قرمز و سبز، زرد می‌شود. بنابر این در عکاسی بنفش، فیروزه‌ای و زرد رنگهای طفیلی هستند. د راین مقاله نحوه تشکیل رنگها و خواص آنها به تفصیل بحث شده و به چرخه رنگی مرسوم در عکاسی اشاره شده است.

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٦

عکس تک رنگ

 

 

 

 

 

عکاسی تک رنگ روشی فوق‌العاده برای نشان دادن احساس، رمز و راز، عواطف و حس و حال انسان در یک تصویر است.  این نوع عکاسی به صورت تصویری شامل یک شی یا صحنه ترکیبی از طرح و فضای داخلی بدون شکل و فرم تعریف شده است. و همچنین سوژه اصلی عکس معمولا به رنگ سیاه تصویر می‌شود. عکسهای اینچنینی اغلب اوقات داستان روشن و واضحی را روایت نکرده و توصیف عکس را به خلاقیت و تخیل بیننده واگذار می‌کنند.

 

برای گرفتن این نوع عکس باید: یک سوژه شکیل با شکلی مشخص را انتخاب کرده و برای داشتن نوری کمرنگ در جلوی سوژه مورد نظر باید فلاش را خاموش کنید؛ و به جای دادن نور در زمینه نور بیشتری را در پس‌زمنیه ایجاد کنید؛ زاویه خود را طوری انتخاب کنید تا منبع نور در پشت سوژه عکاسی قرار داشته باشد؛ و بالاخره با انتخاب کردن موضوعات قابل تشخیص و شکلهای چندگانه کاملا مجزا مطئن شوید که عکسی کاملا واضح و عاری از درهم برهمی ‌می‌اندازید!
در زیر عکسهای واقعا زیبایی را به روش عکاسی تک رنگ گردآورده ایم. پس تماشا کنید و الهام بگیرید..... 

 

 

 

 

 


 

 

 


 

 

 

 


 

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ٩:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

چگونه در چهار مرحله در عکاسی پیشرفت کنیم؟

مرحله اول:

تکنیک صحیح عکاسی برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، ضروری است. نباید آن را دست کم گرفت و یا از آن گذشت. مطمئن باشید کسی که تکنیک عکاسی را به‌خوبی می‌داند، ‌به‌تر و سریع‌تر پیشرفت خواهد کرد.

۱-  آشنایی با تکنیک عکاسی

۱-۱ : آشنایی دقیق با دوربین: روی کلمه «دقیق» تأکید دارم تا بگویم که باید دوربین مانند موم در دستان‌تان باشد. هم برای آن که بتوانید از آن برای تهیه عکس‌هایی که می خواهید، استفاده کنید و هم برای آن که دوربین مانند یک عنصر  مزاحم برای شما باعث عدم تمرکز نگردد. بعداً خواهم گفت که تمرکز ، دیدن و تفکر، شرایط ضروری برای تهیه عکس خوب هستند و هیچ چیزی نباید مانع این مسیر گردد. دوربینی که حاوی دکمه‌ها و کنتر‌ل‌های مختلف است ، برای کسی که با آن آشنایی ندارد، بیشتر یک عامل مزاحم خواهد بود تا وسیله‌ای برای تهیه عکس خوب.

دفترچه راهنمای دوربین‌تان را کاملاً و چند بار، از ابتدا تا انتها بخوانید و بر روی دوربین تمرین کنید. نکاتی را که به نظرتان مهم هستند، یادداشت کنید و  با مرور چندباره، به‌خاطر بسپارید.

۱-۲: آشنایی با مفاهیم اولیه تکنیک عکاسی: شاتر، دیافراگم، ایزو، نورسنجی، فوکوس، فاصله کانونی، براکت،فرمتهای فایلی عکس و تمام مواردی که موقع عکاسی به آن‌ها نیاز دارید. این‌ها را باید یاد بگیرید و به صورت دقیق تمرین کنید و با کنترل‌های دوربین‌تان تطابق دهید. روش آموختن آنها، کتاب‌های عکاسی، مطالب آنلاین فارسی و انگلیسی و  شرکت در کلاسهای عکاسی است. باز هم باید این آموختن دقیق باشد. باید بتوانید از حالات مختلف نورسنجی دوربین در شرایط خاص استفاده کنید و باید بتوانید عکس‌هایی بگیرید که مشکل تکنیکی نداشته باشند.



 

۱-۳ :آشنایی با پروسس عکس: برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، این مرحله نیز الزامی است. پروسس عکس نه به معنای عامیانه «دستکاری» که به معنای بهبود اطلاعات عکس و استخراج آن و تغییر این اطلاعات بر حسب هدفی است که اصلاً عکاس، عکس را برای آن تهیه کرده است. در این فرآیند می‌توان روشنایی و طیف تونال عکس را اصلاح کرد و آن را تغییر داد. می‌توان رنگ‌ها بهینه کرد و می‌توان جزییات عکس را تغییر داد.
احتمالاً  شنیده‌اید که برخی می‌گویند عکس دوربین را نباید وارد نرم‌افزار کرد تا اصالت‌ش از بین نرود. اینان در اساس  به‌علت عدم آشنایی با دوربین و فرآیند عکاسی دیجیتال چنین احکامی صادر می‌کنند. عکسی که از دوربین بیرون می‌آید قبلاً توسط پردازنده ضعیف دوربین و نرم‌افزار ساده آن، تغییر پیدا کرده است و اصلاً حاوی هیچ‌گونه اصالتی نیست!
پروسس فایل با نرم‌افزارهای مختلفی صورت می‌گیرد که محصولات شرکت ادوبی در این زمینه پیشتازند. فتوشاپ در زمینه عکاسی و پروسس عکس بسیار کامل است و با توجه به رایگان بودنش در اینجا بهتر است سراغ نرم‌افزار دیگری نروید. اما محصول دیگری نیز ادوبی دارد به نام لایت‌روم. این محصول نیز می‌تواند بسیاری از نیازهای عکاسان را پاسخ دهد و از سوی دیگر امکان مدیریت فایلی را نیز برای آنان فراهم می کند. این مدیریت فایلی جزئی از یک فرآیند بزرگ‌تر است با نام «روند کاری» که از هنگام تهیه عکس شروع می‌شود و با انتقال فایلها به دوربین ادامه می‌یابد و بک‌اپ‌گیری و پروسس و تهیه خروجی‌های مختلف، از جمله مراحل دیگرش هستند.
علاقمندان جدی عکاسی  بهتر است ( یا واجب است) که به تدریج به سمت استفاده از فایلهای RAW بروند. این فایل‌ها برخلاف فایلهای JPEG ، حاوی اطلاعات خام دوربین هستند و علاوه بر اینکه توسط پردازنده دوربین دست‌کاری نشده‌اند، امکانات فوق العاده‌ای برای عکاس فراهم می‌کنند تا بتواند بهترین پردازش را مطابق نظر خود بر روی فایلها انجام دهد. پروسس این فایلها هم در لایت‌روم و هم در فتوشاپ امکان‌پذیر است.

روش آموزش این مرحله: کتاب‌هایی است که در آن  پروسس را برای عکاسان توضیح می‌دهند. اصلاً نباید کتاب‌هایی را تهیه کنید به آموزش نرم‌افزار فتوشاپ می پردازند. بلکه کتاب‌هایی مفید هستند که فقط نیازهای عکاسان را نشانه گرفته‌اند.اگر زبان می‌دانید از کتاب‌های زبان اصلی استفاده کنید. شرکت در کلاسها و مطالب آنلاین نیز راههای دیگری برای یادگیری هستند.

مرحله دوم: تمرین دیدن

دیدن صحیح را باید تمرین کنید. باید بتوانید دنیا را از طریق دید اختصاصی خود به بیننده نشان دهید و این کاری مشکل‌تر از مراحل قبل است.

روش آموزش : کتاب‌های ترکیب‌بندی و مطالب وسیعی که در محیط آنلاین وجود دارد.

۲-۱ کلاسهای عکاسی: آشنایی با اصول ترکیب‌بندی عکس و دیزاین:در اینجا باید بیاموزید که چه کادری قوی است  و چه کادری ضعیف. چگونه عناصر مختلف را در کادر جای‌دهی کنید  و چگونه عناصر غیر ضروری را حذف کنید.

۲-۲ تمرین دیدن: پس از طی مرحله قبل باید تمرین کنید تا «دید» تان را تقویت کنید. عکس‌های معروف را ببینید . در نمایشگاههای عکس شرکت کنید و با دقت عکسها را ببینید و سعی کنید نقاط قوت و ضعف آن‌ها را از لحاظ ترکیب شناسایی کنید. عکسهای قبلی خودتان را ببینید.


هر جایی که هستید، حتی بدون دوربین، سعی کنید که با چشم‌تان سوژه های اطراف را ببینید و کادر بندی کنید. این تمرین بسیار مفید است و دید‌تان را تقویت خواهد کرد.سعی کنید در جایی که اصلاً سوژه‌ی قابل توجهی ندارد، کادرهایی مناسب پیدا کنید.

مرحله سوم: بهبود تفکر و دید هنری

خب این مرحله چندان قابل نسخه‌پیچی نیست. چون اصولاً زیاد سرراست و مشخص نیست. نیاز به سعی و تلاش بسیار دارد. باید بامطالعه کتاب‌ها بخصوص کتاب‌هایی در زمینه هنر عکاسی و فلسفه آن، با تفکر عکاسی آشنا شوید. این سطح مشخصاً بالاتر از سطوح قبلی است و برای پیشرفت در عکاسی به سطحی فراتر از تکنیک و کادر، به آن نیاز خواهید داشت. باید عکس‌های معروف را ببینید و نقد های معروف را بخوانید. باید بفهمید که چرا یک عکس که در نظر شما چیز مهمی نیست، در طول تاریخ آن‌قدر معروف شده و آن‌قدر ارزش پیدا کرده است.تاریخ هنر، فلسفه هنر، تاریخ عکاسی، ارتباط عکاسی با سایر هنر مانند ادبیات و موسیقی، نقد عکس، مفهوم زیبایی و فلسفه زیبایی از دید فلاسفه بزرگ، برخی از عناوینی‌ هستند که باید با آن‌ها آشنا شوید.

مرحله چهارم: نمایش عکس‌های شخصی

خب این مرحله لازم نیست که الزاماً در آخر باشد. در پایان همه مراحل قبل باید عکس‌های تان را به نمایش بگذارید تا از نظر دیگران بهره ببرید. مطمئناً این «دیگران» فقط پدر و مادر و همسر و دوستان نزدیک نیستند. باید عکس‌های خود را در معرض دید افراد آشنا با فن و هنر عکاسی قرار دهید تا با شنیدن راهنمایی‌های آن‌ها، عیوب خود را برطرف کنید. گالری‌های آنلاین بسیاری وجود دارند که در آن‌ها اعضا به نقد عکس‌ها می‌پردازند. نشان دادن عکس‌ها به استادان عکاسی و صاحب‌نظران بسیار ارزشمند است. داشتن فتوبلاگ و شنیدن نظرات مخاطبین مختلف می‌تواند نکته‌های زیادی به شما بیاموزد.

مسیری که ترسیم شد برای پیشرفت عکاسی است اما بی‌نیاز از تأکید است که در این نوشتار کوتاه نمی‌توان به همه جزیبات پرداخت. این مطلب را فقط به عنوان یک نقشه ابتدایی در نظر بگیرید و  بتدریج از نظرات افراد صاحب‌نظر و مجرب استفاده کنید.

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ٧:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

عکاس حرفه ای شدن با EXIF

یک متد آموزشی سودمند اما پنهان در دنیای عکاسی دیجیتال وجود دارد، و ​​آن EXIF نام دارد. در این مقاله به این بحث می پردازیم که EXIF یعنی چه، چگونه می تواند به شما کمک کند ، و چگونه می توانید از آن به منظور یادگیری و استفاده از تجربیات عکاسان ماهر در سراسر اینترنت استفاده کنید. عکاس حرفه ای شدن با EXIF

 
ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

عکاسی مستند

واژه‌ی عکاسی مستند در سال‌های رکود اقتصادی کاربرد پیدا کرد. زمانی که شرایط اسف‌بار کشاورزان وجدان مردم امریکا را بیدار کرد تا نیاز به اصلاحات اجتماعی را احساس کنند. این زمینه از عکاسی هنوز عکس‌های داست باول (Dust Bowl) را تداعی می‌کند, عکس‌هایی که در آن‌ها، پس کوچه‌های کثیف و شرایط رقت‌بار شهری را تصویر کرده بود.
اما عکاسی مستند ابعاد وسیع‌تر از این‌که فقط بدبختی‌ها و نارسایی‌ها را تصویر کند در بر می‌گیرد، چراکه می‌توان موضوع‌هایی جدا از بدبختی‌ها و ناکامی‌ها را نیز به تصویر کشید و سندیت بخشید, مانند مناطق دورافتاده و محروم, انسان‌های سرزمین‌های دیگر, ناملایمات جامعه و طبیعت, ابعاد وسیع عواطف و تنش‌ها، درواقع دامنه‌ی موضوع‌های عکاسی مستند بی‌شمار و نامحدود است. با این‌همه هر عکسی را نمی‌توان عکس مستند نامید. زیرا عکس مستند باید حامل پیام باشد. پیامی که آن را از یک عکس طبیعت، یک پرتره و یک منظره‌ی خیابان مستثنی می‌کند. عکس مستند ممکن است ثبت‌کننده‌ی یک واقعه باشد اما این واقعه فی‌النفسه باید معنا داشته باشد. معنایی فراتر از آن‌چه عکس خبری با خود یدک می‌کشد. عکس مستند ممکن است شخصیت یا احساسی را ثبت کند. اما باز هم باید مفهومی اجتماعی داشته باشد و نمایانگر چیزهایی بیش از آن‌چه پرتره نشان می‌دهد باشد. درواقع ما را بر آن می‌دارد که با دیدی نوبه دنیا بنگریم.
عکاسی مستند، نمایش دنیای واقعی است به وسیله‌ی عکاس که قصدش تحلیل و تفهیم چیزی مهم به بیننده است. از آن‌جا که تعریف جهان‌شمولی درباره‌ی این بخش مهم و پیچیده‌ی عکاسی وجود ندارد تا تمامی جنبه‌های آن را در بر گیرد, وجود تعاریف گوناگون را اجتناب‌ناپذیر کرده است. تناقض بین ویژگی‌هایی که به عکس مستند نسبت داده می‌شود ممکن است ناشی از جدید بودن این بخش از عکاسی باشد. چراکه این نوع عکاسی از دهه‌ی ۱۹۳۰ به بعد ابداع شده و این نام را به سیاق آن دسته از فیلم‌های مستند که موضوع‌شان از پیش پرداخته نبود و به‌طور عمده زندگی افراد گمنام در مناطق دورافتاده را به تصویر می‌کشید, بر این نوع عکاسی نهادند. فیلم‌های مستند، بر خلاف فیلم‌هایی که ماجراهای سیر و سفر را به تصویر می‌کشیدند، با نگاهی تحلیل‌گر به دنیا می‌نگریستند. چنین نگرشی گرچه از مدت‌ها قبل در بین عکاسان وجود داشته اما تا دهه‌ی ۱۹۳۰، این نوع عکاسی به صورت عرصه‌ای خاص جایگاه و منزلتی نداشته است.
عکس جدای از تصویر دوبعدی و خاکستری رنگ از سایه روشن‌ها می‌توانست ایده‌هایی فراتر را منتقل کند. منظره در برابر عدسی دوربین یک واقعیت بود، ولی عکاسی می‌توانست از همین چشم‌انداز واقعیتی دیگر را القا کند، واقعیتی عمیق‌تر و شاید بسیار مهم‌تر، او می‌توانست همراه این منظره تفسیر و تحلیل را نیز ارائه دهد. اگر اولین ویژگی عکس مستند انتقال بخشی از واقعیت محیط پیرامون بود، دومین ویژگی آن توانایی ارائه‌ی تحلیل و دیدگاه عکاس درباره‌ی آن واقعیت به شمار می‌رفت. عکاسی مستند

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

نحوه ژست گرفتن در عکاسی

بسیاری از عکاسان حرفه ای تابستان را بهترین فصل برای عکاسی از افراد می دانند. و همینطور در این فصل بسیاری از عکاسان ترجیح می دهند در طبیعت عکاسی کنند و مردم هم دوست دارند عکس های زیبایی از خود در طبیعت داشته باشند. ولی گذشته از فصلی که در آن عکاسی می کنید به عنوان عکاس پورتره متوجه شدم یک چیز بین همه افراد مشترک است. آنها می خواهند در عکس فوق العاده تر از حالت عادی به نظر برسند.

                                  نحوه ژست گرفتن در عکاسی

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:۱٤ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

اساس نظریه رنگ ها

شناخت رنگ ها گامی ساده و ضروری برای ترکیب بندی بهتر در عکاسی است . عکاسی مطالعه نور است و نور رنگی است ! بنابراین بهتر ایت که دمای رنگها ، چرخه رنگ و کاربردهای آن در عکس هایتان را بهتر بشناسید .

چیزی که دانستن آن برای عکاسی که می خواهد این مقاله را بخواند ضروری است که بداند نظریه رنگ ها در نور با رنگ های نقاشی متفاوت است . رنگ های مرسوم اصلی که نقاشان و پرینترها از آن استفاده می کنند رنگ های قرمز ، آبی و زرد می باشند . در حالی که در نور رنگ های اصلی قرمز ، آبی و سبز می باشد . در نور با ترکیب مساوی این رنگ ها نور سفید بدست می آید ، با ترکیب آبی وسبز رنگ فیروزه ای داریم و ترکیب قرمز و سبز ، زرد می شود . بنابراین در عکاسی بنفش ، فیروزه ای و زرد رنگ های طفیلی هستند . در این مقاله نحوه تشکیل رنگ ها و خواص آنها به تفضیل بحث شده و به چرخه رنگی مرسوم در عکاسی اشاره شده است .      %D8%A8%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D9%84 300x300 اساس نظریه رنگ ها

دمـای رنـگ

دمای رنگ با درجه کلوین بیان می شود و عبارتست از میزان حرارتی که باید به یک منبع جسم سیاه داده شود تا نوری یا خواص طیفی مشابه با آن رنگ ساطع نماید .

برای توضیح این تعریف ، رنگ فلز گداخته را در نظر بگیرید . وقتی یک نکه فولاد گداخته می شود ، در ابتدا رنگ آن قرمز تیره می شود . مقتی که گرمتر شود ، دارای رنگی بین آبی و سفید می شود . این پدیده رابطه بین دما ورنگ را نشان می دهد . با بالاتر رفتن دما رنگ فلز گداخته به آبی مایل به بنفش تبدیل شده و سرانجام اشعه ماوراء بنفش نامرئی ساطع می کند . وقتی قطعه فلز از منبع حرارت دور شود ، رنگ آن زرد ، سپس نارنجی و قرمز می شود .

رنـگ هـای سـرد

نیمه آبی چرخه رنگ به عنوان رنگ های سرد شناخته شده که شامل آبی _ سبز و آبی _ بنفش می باشد .

نقاط قوت : این رنگ ها آرام و راحت هستند . این رنگ ممکن است به صورت غیر صمیمی و بی تکلف و ساده دیده شوند و برای انتخاب به عنوان پس زمینه مناسب هستند .

نقاط ضعف : این رنگ ها احساس منفعلانه داشته و ممکن است برای تصاویر گرافیکی قوی مناسب نباشد .

دمـای رنــگ

رنگ ها دارای مشخصه ای بنام سردی یا گرمی هستند . رنگی که ما می بینیم حاصل طول موج نور منعکس شده از رنگ است . طیف های قابل دیدن بین مادون قرمز ( در انتهای طرف گرم ) و فوق بنفش ( در انتهای طرف سرد ) قرار دارند .

رنگ های گرم نیمه قرمز چرخه رنگ ها به عنوان رنگ های گرم شناخته می شوند که شامل زرد _ سبز و قرمز _ بنفش می باشد .

نقاط قوت : این رنگ ها القاء کننده گرمی و راحتی هستند .

نقاط صعف : رنگ های گرم زیادی در تصویر باعث تضعیف برجستگی که باید در تصویر وجود داشته باشد می شود .

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

اتــاقــک تــاریــک

همین جعبه تاریک بود که برای نخستین بار دانشمندان ، موفق به ساختن به وسیله آن شدند و سپس برای ثبت و ضبط آن کوشیدند .                           اتــاقــک تــاریــک

از لحاظ علمی اتاقک تاریک محفظه ای است که یک طرف آن سوراخ ریزی دارد که نور را به داخل جعبه هدایت می کند ، شعاعهای نور وقتی به دیواره انتهای جعبه که روبه روی سوراخ است می تابند تصویر معکوسی تشکیل می دهند .

اگر سوراخ اتاقک تاریک ریز باشد تصویر پدید آمده با وجود وضوح نسبی بسیار کمرنگ می باشد و اگر سوراخ اتاقک تاریک گشادتر از حد شود ، وضوح تصویر از بین می رود و برای شفافیت بیشتر تصویر یک عدسی محدب روبه روی روزنه نصب می شود .

 اتــاقــک تــاریــک

نــور طـبـیـعـی

در سایه ( حتی در وسط روز ) ، دمای کلوین نور خیلی بالاست و در نتیجه رنگ ها به سمت انتهای آبی طیف رنگ ها سوق داده می شود . همچنین سوژه های واقع در گوشه های تاریک ، شکاف ها یا زیر یک درخت دارای طیفی از رنگ آبی می شوند . این اثر بدرستی استفاده شود ، می تواند خوشایند باشد . برای بر طرف کردن طیف آبی روی عکس باید از فیلتری با رنگ متمم نظیر زرد استفاده نمود . نور ماه نیز طیفی آبی رنگ روی سوژه ها بوجود می آورد . همینطور هراثر نوری را می توان با استفاده صحیح از فیلترها تشدید ویا تضعیف کرد .

نور طبیعی در طی روز تغییر می کند . نور درخشان خورشید رنگ های غنی ، درخشان و دقیق را نشان می دهد . تمام سوژه ها با یک تراز از رنگ های دقیق دیده می شوند . بخار ، مه یا غبار هوا به خاطر پخش کردن نور رنگ ها را ملایمتر می کنند . سوژه ها ملایم تر و تقریبا” روشن تر دیده می شوند . همینطور در طی یک روز نیمه ابری ، طیف های سرد نور باعث می شود که رنگ پوست همانند رنگ چینی به نظر برسد ، بنابراین این عیوب پوستی جزئی ( مثل کک مک و جوش ) در زیر این فیلتر طبیعی در عکس کمتر می شوند.

در طی طلوع یا غروب خورشید ، نور دارای رنگ قرمز ، زرد و نارنجی است و این رنگ ها را به شوژه های عکس شما می تاباند. این رنگ های گرم همانطور که فبلا” گفته شد احساس جذابیت و کشش بیشتری را ایجاد می کنند .

نور جذب شده

هنگامی که نور سفید روی جسمی می تابد ، بخشی از نور جذب می شود .این جذب نور علت رنگی است که شما می بینید .

_ اجسام شفاف ( شیشه ، آب ، … ) به علت اینکه اجازه می دهند تمام اشعه نور سفید از میان آنان عبور کند بی رنگ دیده می شوند .

_ نور بازتابی از سطح اجسام کدر شامل رنگ آنهاست . اگر تمام طیف های نور سفید توسط جسمی جذب شود ، آن جسم سیاه به نظر می رسد . برعکس ، اگر تمام طیف های نوری توسط جسمی بازتاب شود ، آن جسم سفید دیده می شود .

نور خورشید

خورشید مانند یک جسم سیاه عمل می کند . نوری که خورشید تولید می کند باید از میان فضا و سپس اتمسفر زمین عبور کرده تا به سطح زمین برسد . بنابراین نور خورشید ترکیبی از نور مستقیم خورشید و نیز نور غیر مستقیم حاصل از پخش شدن و انعکاس نور توسط اتمسفر و ابرها می باشد . این پدیده باعث می شود که نور خورشید دارای دمای رنگ متفاوتی از ۲۰۰۰ کلوین تا ۲۰۰۰۰ کلوین شود . در جدول زیر دمای معمول نور روز در شرایک زمانی و آب و هوایی مختلف آورده شده است .

شرایط نور روز کمترین (K) بیشترین(K)

سایه ( نور آسمان آبی ) ۱۲۰۰۰ ۲۰۰۰۰

سایه ( نور هوای مه آلود ) ۷۵۰۰ ۸۴۰۰

نور خورشید + نورآسمان صاف وسط روز ۶۰۰۰ ۶۵۰۰

نور خورشید + نورآسمان صاف صبح / عصر ۵۷۰۰ ۶۲۰۰

نور خورشید + نور آسمان مه آلود ۵۷۰۰ ۵۹۰۰

فقط نور مستقیم خورشید وسط روز متوسط ۵۴۰۰

فقط نور مستقیم خورشید ، عصر / صبح ۴۹۰۰ ۵۶۰۰

نور خورشید ۱ ساعت قبل غروب یا بعد طلوع ۳۲۰۰ ۳۴۰۰

نور خورشید در غروب / طلوع ۱۹۰۰ ۲۴۰۰

مثال هایی از دمای رنگ های غیر نور روز

نور شمع : ۱۵۰۰  کاوین
لامپ نئون ۴۰ واتی : ۲۷۸۰ کلوین

لامپ نئون ۲۰۰ واتی : ۳۰۰۰ کلوین

لامپ تنگستن : ۳۴۰۰ کلوین

نور لامپ گزنون : ۵۰۰۰ _۴۵۰۰ کلوین

نور فلاش الکترونیکی : ۵۵۰۰ _ ۵۶۰۰ کلوین

ولی به خاطر داشته باشید که دو منبع نور مختلف که دارای دمای رنگ مساوی هستند ، لزوما” دارای کیفیت بصری رنگ مشابه نیستند . دو منبع نور با رنگ مساوی نیز می توتنند دارای کیفیت به شدت متفاوتی باشند

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٠:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

آیا می دانید برای اولین بار چه کسی و چگونه موفق به عکاسی شد ؟

 

آیا تاکنون عکس جورج واشنگتن را دیده اید؟ چند عکس از آبراهام لینکلن به چشمتان خورده است؟

نخستین روش موفقیت آمیز عکاسی را  "ل. ژ. م. داگر" در سال 1835 پس از مرگ واشنگتن و قبل از انتخاب لینکلن به ریاست جمهوری اختراع کرد. تا قبل از عرضه این اختراع ، مردم برای داشتن تصویر افراد مشهور به نقاشان مراجعه می کردند.

داگر نخستین عکس خود را با استفاده از یک " اتاقک تاریک" تهیه کرد. این وسیله اساساً جعبه ای بود که در یک طرف آن عدسی ای تعبیه شده بود و در طرف مقابل آن صفحه ای شیشه ای قرار داشت که تصویر روی آن کانونی می شد. اتاقک تاریک قرنها پیش از آن اختراع شده بود؛ لئوناردو داوینچی در سال  1519نمونه ای از آن را شرح داد و در سال 1573 "ا. دانتی" با قرار دادن آینه ای در پشت عدسی، تصویر معکوسی را که تشکیل می شد اصلاح کرد. در زمان داگر مردم با قرار دادن کاغذ نازکی بر صفحه شیشه ای از اتاقک تاریک برای ترسیم طرح اشیا و مناظر استفاده می کردند.

یکی از نخستین کسانی که سعی کرد تصویر تشکیل شده در اتاقک تاریک را " ثابت" کند، فرانسوی دیگری به نام "ژ.ن. نیپس" بود. او از ماده ای به نام "اسفالتوم" یا " قیریهودا" که حلالیت آن در برخی از محلولها پس از قرار گرفتن در معرض نور کم می شد استفاده کرد. بدین ترتیب وی توانست در حوالی سال 1822 تصویری کم و بیش دایمی از اتاقک تاریک به دست آورد. شاید بتوان این را نخستین عکس دانست، اما تصویر به دست آمده رضایتبخش نبود و روش تهیه اش کارایی نداشت. در همین زمان، داگر با نمک های نقره که می دانست حساسیت بیشتری به نور دارند آزمایش می کرد. وقتی از کار نیپس مطلع شد با او تماس گرفت و با یکدیگر شریک شدند. هنوز چندی از این شراکت نگذشته بود که نیپس ( در سال 1833) فوت کرد و اگر چه داگر سرپرستی پسر نیپس، ایزیدور، را به عهده گرفت، اما به تنهایی به کار ادامه داد.

داگر صفحه هایی از مس نقره اندود بسیار صیقلی تهیه می کرد و آنها را در معرض بخار یُد که بر صفحه ها لایه نازکی از یُدید نقره تشکیل می داد می گذاشت. او با استفاده از اتاقک تاریک ، این صفحه ها را در معرض نور قرار می داد و تصویر محوی به دست می آورد. وی به روش های گوناگون سعی کرد این تصویر را روشن تر سازد، اما موفقیت چندانی نداشت. روزی صفحه مصرف شده ای را که فقط تصویر بی رنگ و رویی بر آن نقش بسته بود و قصد داشت آن را برای مصرف مجدد تمیز کند، در اِشکافی ( قفسه ی در دار که در آن ظرف و ... گذراند ، شکاف ) که مواد شیمیایی مختلفی در آن بود قرار داد. پس از چندین روز داگر صفحه را برداشت و در کمال شگفتی مشاهده کرد که تصویر پررنگی بر سطح آن ایجاد شده است.
 

 

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٠:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٧/٢٠

لوازم حرفه ای نورپردازی در عکاسی

در آتلیه های عکاسی شاهد دهها وسیله ریز و درشت هستیم که هر کدام به نوبه خود قسمتی از عملیات نورپردازی را انجام می دهند، با توجه به اینکه نور پردازی یکی از مهم ترین آیتم های خلق یک عکس است، سعی خواهم کرد در مقالات آینده بصورت تخصصی به آن بپردازم اما در این مقاله بصورت اجمالی تعدادی از وسایل مورد نیاز نور پردازی را معرفی خواهم کرد، بد نیست قبل از آن اشاره ای داشته باشم به این مهم که سالها قبل و قبل از اختراع این وسایل عکاسان با چند شاخه نور بسیار ساده عکس های هنری خلق کرده اند که هنوز جامعه جهانی عکاسی آثاری را به مانند آنها در سال های اخیر به خود ندیده است و به عبارتی هنر نورپردازی هنر عکاس است و وسایل پیشرفته به تنهایی تاثیری در ثبت زیبایی و بازتاب زیباشناسی یک اثر نخواهند داشت. در این مقاله با ابزارهایی چون کاسه استاندارد، اسنوت، بارندور، سرپوش لانه زنبوری، کاسه نور پس زمینه، نورهای اسپات، چترهای نورپردازی، آکتاباکس ها، سافت باکس ها، کاسه های چتر، گوبو، بوم، پانتوگراف ها، سه پایه ها و رفلکتور ها آشنا می شویم.

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ٦:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٩
تگ ها :

نکات نور پردازی



عکس برداری از صورت یا پرتره یکی از متداول ترین انواع عکاسی و مناسب ترین گزینه برای عکاسان مبتدی است. 



با مطالعه نکات زیر می توانید مهارت تان را در نورپردازی برای عکس برداری پرتره ارتقا ببخشید. 

1. از نورپردازی مسطح و یکنواخت اجتناب کنید 
فلش های روی دوربین کار زیادی برای پرتره شما انجام نمی دهند. نوری که از این فلش ها خارج می شود تند و ناخوایند است و هیچ سایه ای به جا نمی گذارد، به همین دلیل از سوژه شما یک تصویر دو بعدی ایجاد می کند. هر چند این فلش ها در مواقعی که هیچ گزینه دیگری وجود ندارد انتخاب مناسبی است، اما برای گرفتن عکس پرتره اصلا مطلوب نیست. سعی کنید این آزمایش را انجام دهید. از 2 پرتره عکس بگیرید- یکی با نور فلش و دیگری در حالیکه فلش خاموش است. شکی نیست که پرتره ای که بدون نور فلش عکس برداری شده است خوشایند تر و بهتر است، حتی اگر روشنایی صحنه فقط با نور یک لامپ تامین شده باشد. 


2. انعکاس نور 
یکی از اصلاحاتی که باید روی عکس یا نقاشی انجام داد ایجاد بازتاب نور در چشمان مدل است. این چیزی است که بیننده در نگاه اول نور را فریاد نمی زند اما در جایی از حافظه ناخودآگاه او تاثیر خود را بر جا می گذارد و به آن توجه می شود. به عکس هایی که برنده جایزه شده اند نگاه کنید، خواهید دید که این بازتاب در همگی آنها کاملا مشهود است. برای دست یابی به افکت بازتاب نور منبع نور و مدل را در محل مناسب قرار دهید. 


3. انتشار و پخش کردن نور 
نور پخش شده باعث ملایم شدن نور می شود. ضمنا نور ملایم شده برای داشتن یک پرتره زیبا و دلپسند کارایی خوبی دارد. شما می توانید با قرار دادن چیزی مثل یک کاغذ نیمه شفاف در جلوی نور، یک نور ملایم داشته باشید. اما به یاد داشته باشید که exposure یا پرتو دهی را برای اتلاف شدت نور تنظیم کنید. اگر منابع نور مصنوعی در اختیار ندارید، پنجره های بزرگ تر می تواند نور ملایم و زیبایی برای گرفتن یک پرتره برای شما ایجاد کند. 


4. عکس برداری به صورت تصادفی 
عکس برداری از پرتره به صورت تصادفی ایده خوبی است برای ساخت یک کتاب عکس. البته اگر این عکس ها را بدون کسب اجازه از مدل بگیرید ممکن است به دردسر بیفتید، پس سعی کنید این کار را فقط برای دوستان صمیمی و اعضای خانوداه خود انجام دهید. هر چند ممکن است عکس های تصادفی در وهله اول دلچسب و مطلوب به نظر نمی رسند، اما حس نساتالژیکی که بعدا با دیدن آنها به بیننده دست می دهد بسیار خوشایند و دوست داشتنی است. آیا می توان برای نورپردازی این نوع عکس نیز از قبل برنامه ریزی کرد؟ بله! برای نورپردازی این نوع عکس فقط نور یک لامپ و نوری که از پنجره وارد می شود گافی است، فقط باید صبر کنید تا سوژه در محل مورد نظر مستقر شود، سپس می توانید از او عکس بگیرید.


5. هر زمان که می توانید از نورهای پیرو استفاده کنید 
نورهای پیرو، همانطور که از اسم شان پیداست نورهای اضافه بر منبع نور اصلی می باشند. این نورها شامل نورهای پشت، نورها مو و ... می باشند. شما می توانید هر تعداد که لازم است از این نورها استفاده کنید. شروع کار با یک نور مو ایده خوبی است.
  
نویسنده : رضا ; ساعت ٦:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٩
تگ ها :

نور پردازی

نور می تواند به طور چشمگیری سوژه عکاسی شما را جلوه دهد. فقط با ایجاد تغییراتی در نور می توانید یک فرشته را مانند دیو نمایش دهد یا بالعکس.

برای این منظور توجه به بعضی اصول و نکات ضروری است اگر می خواهید اطلاعات خود را در این زمینه افزایش دهید این مقاله را مطالعه کنید.

شدت نور

نور درخشان خورشید بسیار شدید است و:

    * تولید سایه و لکه های تیره در چهره می کند. به این ترتیب قسمت هایی از چهره شخصی که از او عکس می گیرید ناپدید یا تاریک می شود.
    * چروک و لکه های صورت را نمایان می کند.
    * باعث می شود چشم های شخص خمار، اخمو و بد حالت به نظر برسد.

 
    آموزش عکاسی نور پردازی در عکاسی چهره

نوری که در سایه وجود دارد یا از پنجره به داخل می تابد ملایم تر است و:

    * سایه های ملایمی تولید می کند که قسمت هایی از صورت را نمی پوشاند
    * چروک ها و لک ها کمتر دیده می شوند.
    * یک رنگ ملایم و زیبا از صورت به جا می گذارد.
    * به سوژه عکاسی شما اجازه می دهد تا چشمان خود را کاملاً باز کند و لبخندی طبیعی بزند.

 
    آموزش عکاسی نور پردازی در عکاسی چهره

 

جهت نور

جهت نور خورشید به خصوص جهت نور شدید در حالت نگاه کردن افراد تاثیر می گذارد. حال به نظر شما چه جهتی بهتر است؟ در پاسخ باید بگویم این به تاثیری که می خواهید بر سوژه بگذارید بستگی دارد.

آموزش عکاسی نور پردازی در عکاسی چهره

    * نور مستقیم: نور شدید خورشید که مستقیم از روبرو به چهره شخص بتابد قیافه فرد را اخمو و ناراحت نمایش می دهد.
    * نور از بالا: در هنگام ظهر که آفتاب از بالای سر می تابد و نور خورشید هم شدید است سایه های ناخواسته و نه چندان زیبایی در چهره فرد پدید می آید که باید سعی کنید با استفاده از فلاش دوربین از شدت این سایه ها بکاهید.
    * نور از پهلو: وقتی که صبح زود یا نزدیک غروب عکاسی می کنید. از سوژه خود بخواهید به گونه ای قرار بگیرد تا نور فقط به یک سمت صورت او بتابد. در این حالت قسمتی از صورت از قسمت دیگر روشن تر  به نظر می رسد و اثر زیبایی در عکس می گذارد البته برای کم کردن اثر سایه بهتر است از فلاش دوربین استفاده کنید.
    * نور از پشت می تابد: این حالت زمانی پیش می آید که شخص پشت به آفتاب نشسته باشد و بخواهید از او عکس بگیرید. در این حالت صورت فرد در سایه قرار می گیرد و از اخم و بد حالت شدن آن جلوگیری می شود و درخشش زیبایی به موهای شخص می بخشد. در چنین وضعیتی استفاده از فلاش ضروری است تا صورت سوژه در عکس واضح باشد.

نور پردازی در فضای بسته

برای گرفتن عکس های خوب در فضای بسته به سعی و تلاش و آموختن یک سری نکات احتیاج دارید چون معمولاً نور به اندازه کافی وجود ندارد. نور مستقیمی که از پنجره به صورت شخص می تابد عکس زیبایی خلق نخواهد کرد. بنابراین بهتر است از این نور به صورت غیر مستقیم استفاده کنید.

    * نوری که از پنجره وارد می شود: نور ملایم و غیر مستقیمی که از پنجره می تابد برای عکاسی از چهره افراد مناسب است. اگر قسمتی از چهره سوژه که در سایه قرار دارد خیلی تیره به نظر می رسد باید خود و فردی را که از او عکس می گیرید را آنقدر جابجا کنید تا قسمتهای بیشتری از چهره نور کافی دریافت کند. هنگام عکاسی در شرایطی که نور پنجره ضعیف است سرعت شاتر کاهش می یابد بنابراین باید دوربین را ثابت نگه دارید و بهتر است از سه پایه استفاده کنید.
    * نور مصنوعی: چراغ مطالعه یا چراغ آویز سقفی معمولاً نور مناسبی برای عکاسی از چهره افراد فراهم نمی کنند. در این حالت می توانید از نور پنجره یا فلاش دوربین استفاده کنید.
    * فلاش: فلاش دوربین برای عکاسی از افراد در فضای بسته بسیار مناسب است ولی نه برای عکاسی از چهره. برای عکاسی از چهره بهترین نور نوری است که از پنجره به داخل می تابد. برای استفاده از فلاش دوربین در هنگام عکاسی چهره آنهم در فضای بسته به نکات زیر توجه کنید.

   1. سوژه عکاسی خود را در دامنه عملکرد فلاش دوربین قرار دهید. مثلاً اگر فلاش دوربین شما حداکثر تا 4.5 متر را پوشش می دهد نباید افراد در فاصله 5 متری قرار داشته باشند. برای اطلاع از دامنه عملکرد یا برد فلاش دوربین باید به دفترچه راهنمای آن مراجعه کنید. در ضمن اگر از چند نفر عکس می گیرید باید فاصله آنها با دوربین یکسان باشد.
   2. همه چراغ ها را روشن کنید تا از اثر قرمزی چشمها جلوگیری کنید. افزایش نور محیط به به کاهش اثر قرمزی چشمها کمک می کند چون مردمک چشم کوچک می شود و مانع از بازتابش نور از چشم به لنز دوربین می شود.
   3. حواستان به اشیاء و سطوح براق مانند آینه ها، پنجره ها، عینک ها و .... که می تواند نور فلاش را منعکس کند باشد تا از درخشش های ناخواسته جلوگیری کنید می توانید از افراد عینکی بخواهید موقعیت خود را عوض کنند یا عینکی بزنند که بازتابش کمتری داشته باشد.

  
نویسنده : رضا ; ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٧/۱٩