هنر عکاسی

قاپیدن لحظه در میان هوا، بدون کلک، بدون اینکه فرصت دور شدن به آن بدهید. انگار یک نقاشی خلق می کنید، در هر همان دم که عکسی را می‌گیرید.

نحوه ژست گرفتن در عکاسی

بسیاری از عکاسان حرفه ای تابستان را بهترین فصل برای عکاسی از افراد می دانند. و همینطور در این فصل بسیاری از عکاسان ترجیح می دهند در طبیعت عکاسی کنند و مردم هم دوست دارند عکس های زیبایی از خود در طبیعت داشته باشند. ولی گذشته از فصلی که در آن عکاسی می کنید به عنوان عکاس پورتره متوجه شدم یک چیز بین همه افراد مشترک است. آنها می خواهند در عکس فوق العاده تر از حالت عادی به نظر برسند.

عکاسی از افراد ترکیبی بحرانی از عوامل مختلف از جمله: نور پردازی در فضای بسته و در فضای آزاد،  مکان یابی خلاق، برجسته سازی سوژه، ثبت احساسات و شخصیت فرد و آخرین و یکی از مهمترین آنها ژست گرفتن تشکیل شده است. که رعایت تک تک آنها در خلق تصویری زیبا حیاتی است.

ژست گرفتن چیزی جز زبان بدن نیست. انگشتی که جایی را نشان می دهد، شانه های افتاده، سر پایین و… هر کدام می تواند بیانگر حالت ها و خصوصیات شخصیتی فرد باشد. اصولا ژست گرفتن سوژه را عکاس می بیند و کنترل می کند و باید به سوژه خود بیاموزد چگونه احساسات خود را در تصویر به نمایش بگذارد حتی به این شیوه می توان از فرد شخصیتی متفاوت به نمایش گذاشت.

کمی بیشتر دقت کنید: فردی با اعتماد به نفس بالا با شانه های خمیده و سر پایین نمی ایستد. آنها راست می ایستند و چهره ای دارند که که گویی نسبت به زندگی شور و هیجان زیادی دارند. فردی که ساکت و گوشه گیر است نمی تواند به راحتی در وسط خیابان برقصد ولی کسی که پر انرژی و پر حرارت است هنگامی که صدای موسیقی را می شنود نا خودآگاه از جایش بلند می شود و شروع به حرکت می کند.

درباره آناتومی بدن فکر کنید: هر قسمت از بدن هر کسی حرف های زیادی برای درباره شخصیت او بیان می کند به خصوص اگر هر کدام از آنها در موقعیت درست قرار گرفته باشد. شما به عنوان عکاس چهره باید بتوانید هر عضو بدن را در جای مناسب قرار دهید و دانش خود را درباره زبان بدن تقویت کنید.

در اینجا بعضی از اصول کلی برای ژست گرفتن را بیان می کنیم. آنها را مطالعه کنید و با استفاده از ترکیبی از آنها عکس های مختلف بگیرید و تاثیر این حرکت ها را در عکس های خود ببینید. به تدریج متوجه می شوید عکس هایی گرفته اید که با شما سخن می گویند.

دست ها

  • انگشتان دختران باید بلند و زیبا باشد بنابراین به گونه ای عکس بگیرید که در آن انگشت ها باز باشد و کشیده دیده شوند.

  • دست های پسران و آقایان بهتر است نیمه بسته باشد گویی سنگی در دست دارند.

 

پا ها

  • اگر ران ها از یکدیگر فاصله داشته باشند نمایانگر قدرت هستند.

  • به پاها زاویه های متفاوت بدهید یا یکی از آنها را در بلندی (مثل پله یا صندلی و…) قرار دهید در این صورت مقیاس بهتری از عمق خواهید داشت.

 

آموزش عکاسی عکاسی از افراد نحوه عکس گرفتن

 

 

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٢:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/٢٩

معرفی دوربین Canon EOS 7D

شرکت کانن به تازگی دوربین حرفه ای DSLR 7D  که دارای قابلیت های بسیار پیشرفته ای می باشد را به بازار معرفی کرده است. این دوربین دارای مشخصاتی به این شرح می باشد : سنسور۱۸ مگاپیکسلی CMOS، پردازشگر DIGIC 4 و حداکثر حساسیت سنسور تا میزان ۱۲۸۰۰، قابلیت عکاسی پی در پی در حالت ۸ فریم در ثانیه، ضبط فیلم تمام HD،منظره یاب  با بزرگنمایی ۱۰x و نمایشگر ۳ اینچی  LCD  با رزلوشن ۹۲۰k dot

دوربین DSLR 7D که شرکت کانن به تازگی آغاز به تولید آن نموده است از طراحی کاملا جدیدی برخوردار بوده و قابلیت های ویژه ای را ارائه می دهد.از قبیل : سنسور ۱۸ مگاپیکسلی CMOS ، پردازشگر DIGIC 4 و ISO با حداکثر میزان ۱۲۸۰۰ISO، قابلیت عکاسی پی در پی در حالت ۸ فریم در ثانیه، ضبط فیلم تمام HD،منظره یاب  با بزرگنمایی ۱۰x و نمایشگر ۳ اینچی  LCD  با رزلوشن ۹۲۰k dot
EOS 7D دارای سیستم فوکوس اتوماتیک ۱۹ پوینتی بوده که این امکان را به کاربر می دهد تا بتواند در دقیق ترین شرایط  تصویر سوژه مورد نظر را ثبت کند.سیستم فوکوس اتوماتیک یا همان AF به شکلی طراحی شده است تا بتواند در شرایطی که تغییرات ناکهانی در صحنه رخ می دهد فوکوس نسبت به سوژه مورد نظر اعمال شود.هر کدام یک از پوینت های سیستم AF می تواند به صورت عمودی و یا افقی تنظیم شود و همچنین این امکان را به عکاس می دهد تا بدون فشردن هیچ دکمه بین حالت های عکاسی از منظره و با چهره تغییر وضعیت دهد.

 

ادامه مطلب   
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱٩

شاتر (Shutter) و دیافراگم (Diaphragm) چیست؟

 کلمه Shutter از نظر معنا به معنی “مسدود کننده” و کلمه Diaphragm به معنی “میان پرده” است. بسیاری می پندارند که شاتر و دیافراگم یکی هستند اما چنین نیست و مثال ساده آن ، چشم ها هستند. مردمک چشم نقش دیافراگم و پلک های شما نقش شاتر را بازی می کنند ؛ با این تفاوت که در دوربین عکاسی از بیرون به داخل به ترتیب عدسی ، دیافراگم و شاتر قرار دارند اما در چشم ها ابتدا شاتر سپس عدسی و نهایتاً دیافراگم قرار دارد ، زیرا چشم ها دوربین عکاسی نیستند و یک فیلمبردار حرفه ای می باشند. اما عملکرد دو دریچه شاتر و دیافراگم را دقیقاً از روی چشم شبیه سازی کرده اند. در لنزهایی که تکنولوژی پیچیده ای به کار رفته است ، گاهی دیافراگم در لابلای عدسی ها قرار می گیرد اما به طور کلی شاتر در درون دوربین و دیافراگم و عدسی ها در درون لنز قرار دارند. ابتدا به مکان قرار گیری این بخش ها در دوربین توجه کنید:

 

بخش IS یا همان Image Stabilizer (پایدار کننده تصویر) که موتور لرزه گیر می باشد در همه لـنز ها به کار نمی رود زیرا معمولاً یک سوم قیمت لنزی که دارای این موتور است مربوط به آن می باشد. اصولاً لنز های با طول بلند که احتمال لرزش دست به دلیل سنگینی آن ها بیشتر است دارای چنین موتوری هستند. همانطور که گفته شد ، در این لنز به دلیل به کار رفتن انواع مختلف عدسی ها با کاربری های مختلف و تکنولوژی های مدرن ، دیافراگم در لابلای آن ها قرار می گیرد. شاتر با کمی فاصله در جلوی سنسور قرار می گیرد و جلوی آن را بسته است و هنگامی که دکمه عکاسی را می فشارید شاتر باز می شود و تصویر روی سنسور می افتد و مجدداً شاتر بسته می شود. در حقیقت دکمه عکاسی همان دکمه شاتر است. اکنون که مکان قرارگیری این قطعات را فهمیدیم بهتر است به جزئیات و عملکرد و اساساً نقش آن ها بپردازیم.

Shutter وظیفه رساندن و نرساندن نور به سنسور را بر عهده دارد. یعنی وقتی شما کادر مورد نظر خود را انتخاب کردید اکنون با فشردن دکمه عکاسی به شاتر دستور باز شدن می دهید تا نور موضوع عکاسی پس از عبور از عدسی ها به سنسور رسیده و ثبت شود ؛ آنگاه شاتر بسته می شود که تاریک خانه ایجاد شده تا سایر نورهای محیط سبب به اصطلاح سوختن عکس نشوند. سرعت باز و بسته شدن این دریچه در دست عکاس است. اگر طوری تنظیم کند که این دریچه با سرعت بسیار بالایی باز و بسته شود عکس به اصطلاح Freeze می شود. یعنی اگر موضوع عکاسی متحرک باشد سرعت باز و بسته شدن شاتر اینقدر بالاست که این تحرک در تصویر ثبت نمی شود. برای مثال به تصویر زیر نگاه کنید که برخورد یک قطره شیر در فنجان شیر را نشان می دهد اما سرعت شاتر اینقدر بالاست (۱۶۰/۱ ثانیه) که قطره در هوا Freeze شده اند:

و اکنون به تصویر زیر بنگرید. شاتر به مدت ۱۰ ثانیه باز بوده است که این زمان زیادی می باشد و ده حرکت ثانیه شمار را ثبت کرده است. به نوعی می توان گفت ده ثانیه ، هر حرکتی رخ دهد ثبت می شود و به همین دلیل این عکس توسط سه پایه گرفته شده است زیرا که بدون آن ، لرزش های دست نیز ثبت میشد و به محوی و مات شدن تصویر می انجامید:

در تنظیمات اغلب دوربین ها ، سرعت شاتر تا ۴۰۰۰/۱ (یک چهار هزارم) ثانیه افزایش و تا ۳۰ ثانیه کاهش می یابد. یعنی ماکسیموم سرعت باز و بسته شدن شاتر می تواند ۴۰۰۰/۱ ثانیه و بیشترین زمانی که می تواند باز بماند (مینیموم سرعت شاتر) تقریباً ۳۰ ثانیه است اما پس از ۳۰ ثانیه گزینه ای به نام Bulb که با حرف B نمایش داده می شود فعال می شود. شما با قرار دادن سرعت شاتر روی B می توانید ساعت ها آن را باز نگهدارید و حرکات را ثبت کنید. مثلاً برای تصویر زیر ، شاتر ۱۰ ساعت باز بوده است. به این عمل نوردهی می گویند:

دایره های متحدالمرکز حرکت ستارگان و سیارات هستند که در طول ۱۰ ساعت به صورت خطوط در آمده اند. اگر چه ممکن است در نگاه اول یک عکس مونتاژ به نظر آید اما شما هم می توانید با دوریبن خود چنین عکسی بگیرید اما لازم است در این ۱۰ ساعت دوربین هیچ حرکتی نکند. مشکل گزینه Bulb این است که تا وقتی دکمه عکاسی را فشرده نگه دارید شاتر باز است و به محض اینکه رها کنید بسته می شود. اما ده ساعت مدت زمان کمی نیست که بتوان با دست دکمه را نگه داشت. بنابراین ابزاری به نام Remote Control یا دکلانشور مورد استفاده قرار می گیرد که بر دو نوع الکتریکی و مکانیکی موجود است که نوع الکتریکی برای Bulb مدت زمان تعیین می کند و نوع مکانیکی مانند گیره ای ، دکمه عکاسی را پائین نگه می دارد و عکاسی بدون دخالت دست صورت می گیرد (Hands Free).

پرده شاتر انواع مختلف دارد. یک مدل آن مانند تصویر زیر به صورت سه پرّه است که در هم می روند. در این تصویر ، شاتری که کاملاً بسته است (سمت راست) در آستانه باز شدن می باشد و پس از باز شدن کامل و ثبت عکس شروع به بسته شدن می کند. این عملیات ممکن است در چند صدم یا چند هزارم ثانیه رخ دهد. اما هنگامی که بسته است حتی کوچکترین باریکه نوری از آن عبور نمی کند:

نوع دیگر شاتر ها ، عمودی و افقی است. در تصویر زیر سنسور به رنگ آبی و شاتر به رنگ سفید نمایش داده شده است. تصویر سمت راست ، شاتر افقی و دیگری و شاتر عمودی را نشان می دهد. اما چون شاتر عمودی ، عرض مستطیل را طی می کند پس می تواند سرعت بالاتری داشته باشد و مطلوب تر می باشد.

و اما دیافراگم ؛ برای درک بهتر عملکرد دیافراگم از یک مثال ساده استفاده می کنیم. حتماً تاکنون با این مسئله برخورده اید که شخصی از دور دست به شما نزدیک می شود و شما توانایی شناخت وی را ندارید. برای اینکه آن شخص را بهتر ببینید بطور غریزی چشم خود را تنگ و دست خود را بر پیشانی سایه بان می کنید. این کار را برای کاهش نور های شدید محیط انجام می دهید. دیافراگم هم دقیقاً همین کار را انجام می دهد. یعنی با بسته تر شدن ، مانع ورود نور های زائد شده و وضوح بیشتری را در مسافت طولانی تر به دست می دهد. همچنین در شرایطی که نور کم است ، دیافراگم را باز می کنیم تا از حداکثر قدرت عدسی برای همگرایی نور استفاده کنیم. تنظیمات گشادگی دیافراگم نیز در اختیار عکاس است و می تواند بسته به شرایط نوری و فاصله تا موضوع این دریچه را تنگ و گشاد کند. میزان تنگی و گشادگی دیافراگم توسط یک سری اعداد با قاعده ای خاص صورت می گیرد. این اعداد به صورت زیر هستند:

هر چه اعداد دیافراگم بزرگ تر می شوند ، این دریچه بسته تر و در نتیجه نور کمتری وارد دوربین می شود. عدد یک بیشترین گشادگی است که البته هنوز چنین دیافراگمی تولید نشده و تا کنون لنزها حداکثر با دیاف ۲ تولید شده اند. فاصله هر دیاف تا دیاف بعدی به اندازه ۵/۰ برابر نوری است. یعنی وقتی دیاف را روی ۸ قرار می دهیم در مقایسه با وقتی که دیاف را روی ۴ قرار می دهیم به اندازه یک برابر ، نور کمتری وارد دوربین می کنیم. اعداد ریز تری هم در میان اعداد دیافراگم وجود دارند که برای تنظیم نور ورودی در مقیاس های ظریف تر در دوربین ها نمایش داده می شود مانند عدد ۱/۷ یا ۱۰ و … . فرق اساسی شاتر و دیافراگم در این است که شاتر هنگام عکاسی کاملاً باز و کاملاً بسته می شود در حالیکه دیافراگم هیچ گاه کاملاً بسته نمی شود و در بسته ترین حالت خود هنوز مقداری باز است:

 

می بینید که هر چه اعداد دیافراگم بزرگ تر هستند باریکه ای از نور توانایی گذر از دریچه را دارد در حالیکه در دیاف ۲ تقریباً دریچه کاملاً باز است. حداکثر گشادگی دیافراگم هر لنز در دهانه آن به صورت اعدادی نوشته شده است. مثلاً در لنز زیر همانطور که مشخص شده است عدد i1:4 را می بینید. این بدین معنی است که حداکثر گشادگی استاندارد جهانی ۱ است اما حداکثر گشادگی دیافراگم این لنز ۴ است:

این عدد برای بعضی لنز های Zoom که فواصل کانونی متفاوتی را دارا هستند با کمی تفاوت درج می شود. مثلا برای لنز CanonEF 100-400mm نوشته شده است i1:4.5-5.6 که بدین مفهوم است که حداکثر گشادگی استاندارد جهانی ۱ است و حداکثر گشادگی دیافراگم این عدسی در فاصله کانونی ۱۰۰ میلیمتر برابر ۵/۴ و در فاصله کانونی ۴۰۰ میلیمتر برابر ۶/۵ می باشد. هر چه حداکثر گشادگی دیافراگم لنزی بیشتر باشد (عدد کوچکتری را نشان دهد) آن لنز گران تر است زیرا توانایی دارد در نور های کم ، عکس هایی با کیفیت مناسب و بدون نیاز به سه پایه بگیرد.

Shutter و Diaphragm رابطه بسیار تنگاتنگی با یکدیگر دارند. اما اعداد این دو پارامتر ، با یکدیگر رابطه معکوس دارند یعنی هر چه عدد دیافراگم را زیاد می کنیم باید عدد مربوط به سرعت شاتر را کم کنیم تا عکس مناسبی از نظر نور داشته باشیم. عکس این قضیه نیز صادق است یعنی با کاهش عدد دیافراگم ، عدد مربوط به سرعت شاتر افزایش می یابد. مفهوم کلی بدین شکل است که وقتی از اعداد بزرگ دیافراگم استفاده می کنیم یعنی این دریچه را تنگ کرده ایم و نور کمی وارد دوربین می شود که کافی نیست ؛ پس برای حصول یک عکس با نور کافی و مناسب با چنین دیافراگمی لازم است پرده شاتر اینقدر باز بماند تا نور لازم و کافی وارد شود و سپس بسته شود ، بنابراین باید این باز و بسته شدن مدتی طول بکشد و این بدین معناست که سرعت باز و بسته شدن شاتر کم باشد که این با کاهش عدد سرعت شاتر بدست می آید. بر عکس این مطلب نیز صادق است. این مهمترین بخش عکاسی است و اگر به آن دقت نشود یا عکس ها بسیار پر نور می شوند که چشم آزار هستند و یا اینقدر تاریک می شوند که بی ارزش خواهند بود. هر دوی این پارامتر ها با پارامتر دیگری مرتبط هستند که “میزان حساسیت سنسور به نور” است که آی اس او (ISO) نام دارد و در بخش های بعدی مفصلاً توضیح و رابطه آن با شاتر و دیافراگم بیان شده است.

منبع:    http://www.iranakasi.com

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٢:٢٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱٤

زندگی سیاه و سفید

 


عکاسی هنر نقاشی با نور است. عکس سیاه و سفید یکی از نمونه های زیبای هنر عکاسی است.


کدوم گرسنه تر هستند؟ 

انسانها از آنچه که در آینه دیده می شوند زیباتر نیستند.

رویای زندگی از کودکی

همان رویای کودکی

سرنوشت مشابه

 

 

 

چشم در برابر چشم

در عصر صفر و یک هنوز شتر مهم است.


 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٢:٥۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱۱

عکاسی چهره

تقریباً همه عکاسان از چهره افراد عکس گرفته اند. عکاسی از چهره، کاربردهای زیادی دارد و اینجاست که یک عکاس را می توان ارزیابی کرد. همه ما وقتی یک عکس خوب از صورت کسی می بینیم توجه ما به عکس جلب می شود ولی چه چیزی در این عکس وجود دارد که آنرا برجسته و متمایز می کند. یک عکاس همیشه فردی است که تصویری مشابه خلق می کند حتی اگر نخواهد این کار را انجام دهد در عمل بین سوژه عکاسی و تصویر به نوعی این کار را انجام داده است. شاید بارها این جمله را شنیده اید که شخصی به شما بگوید این عکس که از من گرفته ای اصلاً شبیه من نیست یا خیلی شبیه من است.

مشکل اینجاست که ما عادت داریم دیگران را در حالت حرکت به این ور و آن ور ببینیم یا حتی وقتی نشسته اند سر آنها مرتب در حال حرکت است به خصوص زمانیکه صحبت می کنند. به غیر از وقتی که افراد خواب هستند به ندرت می توان آنها را بی حرکت یافت. بنابراین لحظه ای که از آنها عکس می گیرید احتمال اینکه شخص در حالتی غیر معمول باشد زیاد است.

اما آنچه در عکاسی چهره تصویر زیبایی خلق می کند همان حالتی از چهره شخص است که احساس عکاس نسبت به او را بیان می کند. بنابراین یک عکس خوب از چهره یک فرد عکسی است که خصوصیات آن فرد را در خود داشته باشد یا حداقل قسمتی از این خصوصیات را نمایش دهد. شاید زمانی که به عکس خانمی نگاه می کنید او را نشناسید ولی در نگاه اول در مورد خصوصیات او قضاوت می کنید.

موقعیت دوربین، زاویه دید، کیفیت عکس، نوع لنزی که انتخاب می کنید و حتی پشت زمینه عکس همه می توانند در حالت عکس نقش داشته باشند و می تواند احساس شما را نسبت به شخصیت سوژه عکاسی بیان کند.

یک عکس خوب از چهره، شخصیت فردی که از او عکس گرفته اید را نشان می دهد. حتی اگر غیر واقعی باشد.
 

مواردی که نام بردیم همه تأثیرگذار هستند اما موقعیت دوربین بسیار مهم است. و در نظر داشته باشید لحظه ای که عکس می گیرید هم بسیار مهم است بنابراین دوربین شما باید ‎آماده باشد و سعی کنید تعداد بیشتری عکس در موقعیت های مختلف بگیرید. گاه ممکن است 50 عکس بگیرید تا یک عکس مناسب از بین آنها انتخاب کنید ولی با مقایسه آنها چیزهای جدید خواهید آموخت.

اگر در استودیو عکاسی می کنید می توانید نورها را درست در همان جایی که مدنظر است قرار دهید تا سایه ها به گونه ای قرار گیرند که شما می خواهید. شما نمی توانید از افراد بخواهید به گونه ای قیافه بگیرند که شما می خواهید و از آنها عکس بگیرید آنوقت انتظار داشته باشید عکس های زیبایی هم بگیرید. بلکه باید یک شکارچی صحنه ها باشید و به سرعت در لحظه مناسب عکس مناسب بگیرید.

مردم و بخصوص بچه ها خیلی زود خسته می شوند. بنابراین باید روی حالت چهره فرد تمرکز کنید و در بهترین موقع عکس مناسب را بگیرید. البته باید از قبل پشت زمینه، نور و هر چیز دیگری را که امکان دارد آماده کرده باشید. بهترین صحنه ها خیلی زود از دست می روند اگر از شخص بخواهید که لبخند بزند و او را معطل کنید و بعد عکس بگیرید تصویر چهره ضعیفی خواهید گرفت.

اگر لنز بلند دارید برای عکاسی از کودکان بسیار مناسب است و به این ترتیب می توانید پشت زمینه را مات کنید. و همینطور با فاصله گرفتن از آنها، زمانی که فراموش می کنند شما آنجا هستید، می توانید بهترین عکس ها را بگیرید. فقط دوربین خود را آماده نگه دارید آنها را تماشا کنید و صبور باشید و اجازه دهید یک عکس خوب ساخته شود.
 

منبع : http://www.photoir.com

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۳/۱٠